De politiek doet alsof ze luistert.

Vandaag was het zover. Een meerderheid van de tweede kamer stemde vóór 20 lesuren per docent. Of stemt ermee in daarnaar te streven. Dat is al heel wat. De regering moet daarmee, samen met het onderwijsveld, voorstellen gaan uitwerken. Hoera. Maar mijn vlag blijft voorlopig nog even binnen.

motie

Deze motie is een kladje. Wie is “het onderwijsveld”? Twintig lesuren per wat? Dat staat er niet eens bij. Ik neem dus maar aan dat het gaat om een aanpassing van de “opslagfactor”. Dat is de tijd die een docent krijgt voor één lesuur, inclusief voorbereidings-, administratie- en nakijktijd. Op dit moment is deze opslagfactor landelijk nergens vastgelegd. Het enige wat in de cao is dat een voltijd docent maximaal 750 klokuur daadwerkelijk voor de klas staat, maar hoe zijn resterende uren worden ingevuld is grotendeels aan de school. Dekker, Bussemaker, Van Meenen & Ypma moeten die norm echt goed verankeren. Want anders is het nu al een wassen neus en zijn leraren vogelvrij om voor hun resterende uren te worden ingedeeld als mentor, surveillant of organisator van het een of het ander.

De geschiedenis van deze motie is een interessante. Dit is de vierde keer dat Van Meenen deze motie indiende. De eerste drie keer stemde de PvdA tegen. Op 29 april publiceerde Diederik Samsom samen met schooldirecteur Eric van ’t Zelfde hun gedeelde visie op onderwijs. Met daarin onderstaand citaat, had de PvdA weinig keus meer en moesten ze wel vóór deze motie te stemmen.

“Er wordt te weinig tijd gereserveerd voor goed onderwijs, zowel het aantal uren als de voorbereidingstijd schiet tekort. Het onderwijs wordt zo steeds afhankelijker van het vrijwilligerswerk van docenten.” – Samsom & Van ’t Zelfde (2016)

De tijdgeest is er ook naar. Wetvoorstellen over lerarenregister (ik schreef er eerder over) en Onderwijs 2032 (idem) halen wekelijks de media. Het onderwijs is hot en de beroepsgroep lijkt zich eindelijk wat te roeren. Nu deze 20-uren motie door de Kamer is, kunnen bewindslieden ermee aan de slag en dan hebben binnen een jaar wat goede voorstellen en binnen twee jaar wettelijke verankering. Tenzij er natuurlijk tussentijds verkiezingen komen. O ja, die zijn al gepland. Op 15 maart 2017 wordt de PvdA gedecimeerd, ruilt Bussemaker de politiek in voor het bedrijfsleven, hoopt Sander Dekker op een baan als minister van vooral een ander ministerie en schuiven ambtenaren de 20-uren-norm de ijskast in.

Ik juich oud-leraar Paul van Meenen echt toe hoor, en draag zijn motie een heel warm hart toe, maar dat de PvdA er juist nú mee aan de haal gaat is geen politiek succes. Het is het zoveelste voorbeeld van mooie verkiezingspraatjes. Mark my words: als Dekker na de zomer terugkomt in de kamer met een paar “uitgewerkte voorstellen” dan zal je horen “dat agenderen we na april” “over zo’n veranderingen horen we eerst graag de mening van de kiezer” en “het past ons niet meer om dit verder te implementeren, dat is aan een volgend kabinet”.

En voor wie nog niet genoeg loze verkiezingsbeloftes heeft gelezen, raad ik echt dat stuk van Samsom en ’t Zelfde nog even aan. Er staat zelfs iets in over 10 miljard(!) aan investeringen in onderwijs. Voor wie bij dat soort grote bedragen geen enkel gevoel meer heeft: dat zijn ongeveer 70 Joint Strike Fighters. Ik bedoel maar.

Maar ik wil niet zuur gaan zitten afwachten tot het onvermijdelijke “zie je wel, ik zei het je” moment, en stel dus het volgende voor: we richten in de tussentijd een échte beroepsvereniging op (wat mij betreft kapen we de Onderwijscoöperatie) en gaan aan de slag om zelf een curriculumherziening te maken (doei Onderwijs2032). Daarbij houden we dan rekening met het feit dat iedere leraar wat minder gaat lesgeven en we de lesprogramma’s dus iets uitkleden. In de tijd die leraren over houden kunnen ze mooie lessen maken, leerlingen begeleiden, zichzelf ontwikkelen en dat laatste verantwoorden naar hun collega’s in een zelfgestuurd register (let je op, Dekker?). Met iets meer salaris vinden we ook nieuwe broodnodige nieuwe collega’s. De sectorraden hebben we niet meer nodig, want Kamerleden en de minister nodigen we van harte uit om rechtstreeks te komen luisteren wat hun leraren nog van ze nodig hebben.

En mocht dat luisteren nu echt moeilijk zijn voor de politiek, dan houden we na de zomer de klaslokalen net zolang dicht totdat er het luisteren wel lukt.

Ik heb er al zin in. Wie doet er mee?

Advertenties

Over Steven Geurts

Leraar en bioloog. Blogt over onderwijs, politiek en natuur op https://stevengeurts.wordpress.com/. Is in zijn vrije tijd met verrekijker op pad. Blogt over vogels kijken op https://stevenkijktvogels.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in Onderwijs, Politiek en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op De politiek doet alsof ze luistert.

  1. Toch zie ik het als een professioneel verlies.
    Het onderwijs (als bedrijf ) kan niet zelfstandig zijn eigen organisatie runnen. Hiernaast zie ik het als een versterking van oud onderwijs. Hoezo 20 uur voor de klas. Dat betekent denken in jaartaakplaatjes, klassen en aansturing van boven af. Dit lijkt mij een zwakte bod van een niet zelfstandigbedrijf niet voorbereid op de toekomst en blijft hangen in oud denken en doen.
    Kom op, het onderwijs kan toch beter!

  2. Naar aanleiding van dit blog van dinsdag werd ik uitgenodigd om vandaag (vrijdag) bij een bijeenkomst met staatssecretaris Sander Dekker te zijn! Daar net van terug. Mijn bevindingen: Dekker is een raspoliticus waar net als bij teflon-Rutte alle kritiek vandaag glijdt. Hij pikt de dingen mee waar hij het mee eens is. Maar, hij schuwt de discussie niet en geeft je in ieder geval het idee alsof ie luistert. Ik verwacht niet dat hij wat met ons commentaar doet, maar goed, tegen de tijd dat onderwijs2032 wordt ingevoerd hebben we al een ander kabinet.

    Het was fijn om te zien dat er activistische docenten zijn die niet in stilte iedere Haags territoriumplasje over zich heen laten komen. De club waar ik te gast was heet Beter Onderwijs Nederland, en ik raad iedereen die iets met onderwijs heeft eens op hun website te kijken. En leuke club die als kritische luis in de pels verrassend veel weet te bereiken.

    Het was ook fijn om veel bijval te krijgen op mijn stelling dat er al veel onderwijsvernieuwing plaatsvindt en dat we daar geen projecten als Onderwijs2032 voor nodig hebben.
    Leuk was het ook om veel Twittercollega’s eens in het echt tegen te komen. Gek om iemand die je alleen van een profielfoto kent “oh hoi Steven, leuk dat je er bent” te horen zeggen.

    Al met al, leuk om eens op een heel ander niveau met onderwijs bezig te zijn. En blij dat ik de kans kreeg om mijn zegje te kunnen doen bij de politiek, al is het waarschijnlijk zinloos.

  3. Het is NIET zinloos, Steven, complimenten voor je teksten en acties. Vriendelijke groet,
    Peter Althuizen, voorzitter Leraren in Actie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s